Groeten uit Costa Rica

Een vrind van me is voor een half jaartje woonachtig in Costa Rica. Onlangs stuurde hij een traditioneel 'ik laat mijn thuisfront weten wat ik allemaal uitspook' mailtje. Meestal zijn dat ellenlange verhalen die uiteindelijk nauwelijks gelezen worden. Deze is echter (redelijk) kort, krachtig en grappig. Het gaat over apen, stomme souvenirs en domme Amerikanen (ziet u het verschil?) En ow ja, zijn naam is gefingeerd. Pied doet op dit moment leuke en interessante dingen in Costa Rica. Hij leert de taal steeds beter -Me tire un pedo, zoek dat maar eens op-, snuift de cultuur op -hij gaat uit met de plaatselijke tica's-, leert de lokale muziek steeds beter kennen -zo hoorde hij laatst de traditionele CostaRicaanse muziek: Lionel Richie met 'Hello, is it me you're looking for', in het Spaans, de altijd geweldige Celine Dion met 'My heart will go on' op de panfluit, en natuurlijk 'Yo quiero fumar', uitgevoerd door het immer illustere trio van 'Cypress Hill'. Ook de CostaRicaanse traditionele keuken is fantastisch: (wij willen) kip, patat en nog net geen appelmoes. Af en toe een rijstkorrel en bonen natuurlijk. en een heleboel fruit. Pied zoekt het gevaar op: De stoplichten van San Jose. Zou ie het halen naar de overkant? Pied doet tegenwoordig aan de traditionele CostaRicaanse sport 'futbol'. Dat lijkt behoorlijk veel op voetbal, ware het niet dat de spelers en de doelen 2 koppen kleiner zijn dan ik en er geen hooligans rondlopen langs het veld.

Jaja, Pied is er tegenwoordig wel achter dat vrijwel niets, maar dan ook echt bijna helemaal niets echt is in Costa Rica. Costa Rica heeft geen cultuur en geen verleden. Wat hier door moet gaan als verleden en cultuur is verzonnen om de toeristen nog het gevoel te geven dat ze enigzins cultureel verantwoord op vakantie gaan. Maskers, armbanden, kettingen, aanstekers, koelkasten, auto's, TV's en nog meer van dat soort traditionele dingen worden massaal verscheept vanuit China, Taiwan, Thailand en andere Zuidoost-Aziatische landen om hier aan dikke, domme Amerikaanse toeristen verkocht te worden. Ooit een traditioneel masker gezien met een plakkertje erop 'made in Thailand'? Ik heb het bewijs want ik heb er een foto van gemaakt. En alle dikke, domme Amerikaanse toeristen maar denken dat ik een foto maakte van een 'skilled handicraft thingie'. Niet te geloven. Ik laat vanaf nu de woorden Amerika, Amerikanen, of Amerikaans maar achterwege, om met een nieuw woord op de proppen te komen: Gringos. Dat past een stuk beter. Voor degenen die niet weten wat dit woord inhoudt: Green Go!

Maar goed, nu ik achter dit alles ben gekomen heb ik het enorm naar mijn zin. Een paradijs is nu eenmaal niet gratis en voor niets. Als je rekening houdt met muggen -grote en kleine-, Macdonalds, Burgerking en KFC (de eersten ooit gebouwd buiten de VS: Costa Rica) -grote en kleine-, Gringos -grote en kleine- en hele domme gringos -grote en kleine-, dan zul je het hier altijd naar je zin hebben. Pas op je portemonnaie, duik achter iets als je schoten hoort (dat gebeurt hier zo af en toe) en ren voor je leven als je een straat moet oversteken. Voor de rest niets dan goeds.

Dit weekend ben ik met een aantal medestudenten naar Manuel Antonio geweest. Gringos natuurlijk, maar wel leuk. Manuel Antonio is een stuk schoner dan Puerto Viejo, de luchtvochtigheid aldaar ligt een stuk lager, dus kun je slapen. Het natuurpark is prachtig en de stranden zijn, zoals dat hoort in het buitenland, 'pittoresk'. Er lopen allerlei beeszjes rond, krabbetjes, cuati's, miereneters, iguana's und so weiter und so weiter. Watervallen, rare planten Prachtig, leuk, interessant. Maar de groep waarmee ik kwam, was maar voor 1 ding gekomen: De Aapjes. Dus wij dat park in op zoek naar de De Aapjes. En warempel (waarempel? waar empel?), De Aapjes waren in grote getalen in het park aanwezig. Sommigen in de jungle, toch dromden ze vooral samen op het strand. En De Aapjes zijn best slim. De meesten weten wanneer je wel of niet moet gaan zonnen. Wanneer wel of niet te gaan zwemmen. Als je niet uitkijkt drommen ze om je heen voor een sigaret. En als ze erachter komen dat je uit Nederland komt, dan moet je helemaal uitkijken. Stellen ze rare vragen (ja, ze kunnen praten!) en willen ze weten hoe de wiet in Nederland is. Want De Aapjes roken graag marijuana. Mijn advies aan u allen: Als De Aapjes u De Blik geven, maak dan dat u wegkomt. Zij het wel op een kalme manier. Geen paniek. De Aapjes hebben namelijk even tijd nodig om de gehele situatie te overzien. Als dit het geval is, dan maken ze rare geluiden. In de trend van 'Dude' en 'Bro' en 'Dudette'. En dan zijn de gevolgen niet meer te overzien......

ohja, ik heb ook nog wat aapjes gezien. van die zwart-witte, in de bomen. Die waren wel leuk.

Groet, Saludos y hasta luego

Interessant?

Lees dan ook eens meer artikelen over de wereld,  ...

Reacties