Ik rook oplichting. Am i right?

Zojuist werd ik gebeld door een meneer die op zoek was naar een webdesignbedrijfje. U zit aan het juiste adres, zei ik. Hij wilde weten of ik bereid was om mee te werken - door middel van een website - aan het verbeteren van het imago van de overheid, 'want laten we eerlijk wezen, dat imago is niet goed', of zoiets. 'De overheid heeft mensen zoals jij nodig', heeft hij volgens mij ook nog gezegd. Hij begon met praten en op een gegeven moment (vrij laat eigenlijk) vroeg hij welke werkzaamheden ik nou precies uitvoerde. Dat vertelde ik hem en zonder dat hij eigenlijk doorvroeg, wist hij me meteen te vertellen dat ik precies was wat hij zocht.

Vervolgens vroeg ik hem, ik vermoedde al dat er iets stonk, om welke websites het eigenlijk ging. Hij repliceerde: 'nou, ken je de site van Postbus 51?' Ik vroeg wat het adres was, maar dat wist hij niet (http://www.postbus51.nl/). Ik zocht de site op en bekeek 'm. Op het eerste gezicht was er niks mis mee. Sterker nog: mijn eerste indruk was dat het een goede site was.

Hij ging verder. Samen met 15 andere - kleine - webdesignbedrijfjes uit de provincie Gelderland zouden wij - hier kwam het - een ruimte kunnen krijgen van vier bij zes centimeter voor een periode van een jaar. 'Vier bij zes centimeter'? Oh, dus het gaat niet om een opdracht, maar om reclame! Hij wil dat ik ga adverteren! Dat zei ik dus, waarna hij iets zei in de trant van: 'ja, dat klopt, het gaat om adverteren. Laten we het gewoon noemen zoals het is'.

Op dit moment had ik nog aan kunnen nemen dat het gewoon een heel onhandige verkoper was. Hij had zijn zaakjes niet goed voorbereid en lulde maar wat. Dat kan gebeuren: dat doen immers wel meer verkopers.

Vervolgens vroeg ik wat me dat ging kosten. Het ging om een eenmalige prijs van rond de 300 euro, bleek. Ik vertrouwde het nu niet meer en vroeg of ik documentatie of iets dergelijks kon krijgen waarin ik het een en ander op kon zoeken. Dat kon helaas niet vrijblijvend; het zou dus ook wat kosten.

Ik repliceerde dat ik dus zonder dat ik ook maar iets van tevoren uit kon zoeken met hen in zee moest gaan voor een bedrag van 300 euro en dat ik maar op zijn woord af moest gaan dat dat wel goed zat. Ik zei dat ik dat dus nooit zou doen en wenste hem nog veel succes met zijn zoektocht.

Hij deed niet eens moeite het te ontkennen en hing meteen op.

Interessant?

Lees dan ook eens meer artikelen over textdesign.nl,  ...

Reacties