Tekencursus

Vorig jaar had ik vriendin S. overgehaald om met mij op cursus Rock 'n roll-dansen te gaan. Dit jaar gaan we tekenen. Want tekenen kan iedereen, toch? Van 20 gezellige leuke lessen, naar nog maar negentien dramatische middagen in het vooruitzicht... Vorig jaar had ik vriendin S. overgehaald om met mij op cursus rock 'n roll-dansen te gaan. Zó, stonden wij daar even een potje te swingen! Tot één van ons een enkelband scheurde en daarmee een vervroegd einde maakte aan onze (zo veelbelovende) carrière in de wereld van petticoats & jelly rolls. See you later alligator! Nouja, niet dus...

Dit jaar leek het vriendin S. (met creatieve moeder) leuk om op cursus tekenen te gaan. Ondanks creatief bloed bij mijn moeder èn zus, leek dat talent bij mij nog te moeten worden ontdekt en aangemoedigd. Daar gingen wij voor! Dit was de eerste stap op weg naar een carrière in de wereld van de creatieve mensen!

De creatieve wereld leek aanvankelijk weinig geïnteresseerd in mij. Mijn inschrijving moest twee keer opnieuw en werd niet bevestigd. Internetbankieren ging plots offline toen ik het inschrijfgeld wilde overmaken. En iedereen kreeg een inschrijfkaart behalve ik. Maar vriendin S. overtuigde mij ervan dat dit echt allemaal toeval was en dat ik waarschijnlijk de beste van de cursus zou worden! Hmm ja, waarschijnlijk zou er bij mij zeker de meeste vooruitgang te boeken zijn ...

Op naar de eerste les! Om kwart over drie bleek dat vriendin S. de eerste les was vergeten. Ze zat midden in een verbouwing en kon daar echt niet weg. Oeioei nu was ook de gezelligheidsfactor uitgeschakeld en moest ik het echt gaan redden op creatief vermaak ...

Het voorstelrondje zette mij meteen op m'n plaats. Het wemelde werkelijk van de studenten met vooropleiding of half afgemaakte kunstacademie-studies of kunstgeschiedenis. En allemaal hadden ze van kinds af aan veel tot heel erg veel getekend. De docente leek bijna opgelucht toen ik (lichtelijk beschaamd) bekende dat ik nooit zoveel getekend had.

We begonnen met iets makkelijks, omdat het de eerste les was. Iedereen had wel regelmatig met houtskool gewerkt en het thema was 'tekenen vanuit je herinnering'. We moesten allemaal onze kamer tekenen. Het grote dreigende witte vel papier schreeuwde mij toe dat ik het toch niet kon, maar ik vocht ertegen en zette na tien minuten mijn eerste strepen op papier (en ik gumde ze meteen weer uit). Na een halfuur ploeteren hielp de vriendelijke docente mij uit uit m'n lijden en gaf me een liniaal. Yesss, dit hielp zeker weten wel! Het meisje naast mij had haar hele vel al vol en deed al dat gedoe met perspectief zonder liniaal al automatisch goed.

Toen mijn medestudenten rondjes langs elkaars tekeningen gingen lopen (om inspiratie op te doen) begon ik me steeds minder thuis te voelen. Jeetje was ik dan echt veruit de slechtste? Ja dat was ik!

Om een beetje de moed erin te houden, stelde de docente voor dat ik vast met kleur zou beginnen. Goed idee leek me! De kleuren die ik zocht waren er niet, maar ik kon wel een beetje mengen toch? Hmm nee, dat bleek niet zo'n goed idee. Alles werd bruin, verschillende tinten bruin, dat wel, maar vooral viesbruin. Tegen half 5 was ik wel echt klaar met mijn tekening. Ik had niet het vertrouwen dat het nóg beter of mooier zou worden dan dit.

Nog maar een uur te gaan... Een uur gerekt met het kijken bij anderen, thee drinken, naar de wc gaan en vooral op tijd beginnen met opruimen. Nee mijn tekening hoefde niet bewaard te worden. Echt niet? Nee ik wil hem heeeel graag meteen aan m'n moeder laten zien, heus! En eindelijk was het half zes en stond ik als eerste buiten.

Nog maar negentien lessen van tweeeneenhalf uur te gaan ... Om het goed te maken, gaat vriendin S. met mij mee naar het verjaardagsfeestje van de helpdeskjongen. En wat zullen we hem dan geven? Een mooie tekening denk ik!

Interessant?

Lees dan ook eens meer artikelen over persoonlijk,  ...

Reacties